D O M   E L Z Y
Domowa Hodowla Kotów Rasy Ragdoll
   Warszawa - Ursynów
 
Wokół powstania rasy krążą liczne legendy. I niech tak pozostanie.
   Bez wątpienia, nazwisko Amerykanki, Ann Baker, założycielki rasy, przejdzie do historii. Pierwszy ragdoll został oficjalnie zarejestrowany w 1965 roku, w Kalifornii.
   A co mówi legenda?
   Pani Ann Baker zaopiekowała się błąkającą się po okolicy, półdziką kotką sąsiadów, gdy ta została potrącona przez samochód.
Josephine, bo tak miała na imię, była białą, półdługowłosą kotką. Otoczona troskliwą opieką, nabrała zaufania do ludzi, a jej miot po wypadku był zupełnie inny od poprzednich, nie wykazywał żadnych cech dzikości, wręcz przeciwnie - kocięta brane na ręce, ufnie rozluźniały mięśnie! Jakby były szmacianymi lalkami! Stąd właśnie wzięła się nazwa Ragdoll /po angielsku - szmaciana lalka/. Trudno jest to wytłumaczyć. Mówi się, że Josephine, którą po wypadku zaopiekowali się lekarze z miejscowego szpitala, otrzymywała leki wprowadzające zmiany w kodzie genetycznym. Czy jednak w latach 60-tych naukowcy dysponowali już takimi preparatami?
   Ta cecha ragdolli zaintrygowała panią Baker i rozpoczęła prace hodowlane, zmierzające do utrwalenia wzorca rasy.
Hodowlę nazwała « Raggedy Ann », a pierwsze kocięta, użyte do hodowli, to dzieci Josephine - kocurek Daddy Warbucks, o umaszczeniu świętego kota birmańskiego oraz dwie kotki - ciemna Buckwheat i jasna Fugianna, z wyraźnym „V” na głowie, tak charakterystycznym dla dzisiejszych ragdolli bikolorów.
   Ann Baker założyła również swój klub ragdolla - IRCA (International Ragdoll Cat Association).
 
     
 Na odwrocie tej fotografii Ann Baker napisała,                        Ann Baker i Fugianna                                   Daddy Warbuks
 że przedstawia ona Josephine (i niech tak będzie)         (wszystkie zdjęcia pochodzą ze strony -  http://rfci.org )
 
   W 1969 roku Laura i Denny Dayton kupili pierwsze kocięta od Ann Baker i nadali nazwę swojej hodowli - « Blossom Time »oraz powołali do życia stowarzyszenie RFCI (Ragdoll Fancier’s Club International).
   Było to koniecznością, ponieważ Ann Baker obwarowywała swoje kontrakty sprzedaży warunkami niemożliwymi do spełnienia. Ale dzisiaj to właśnie te „półrasowe” koty z RFCI, bo tak je nazywała, można spotkać na wszystkich kontynentach, natomiast „pełnej krwi” ragdolle mogą być wystawiane jedynie na pokazach IRCA.
   Ann Baker coraz bardziej oddalała się od innych hodowców, zmarła w 1997 roku, czując się zdradzona i oszukana. Dzisiaj nieważne jest to, że mawiała, iż ragdolle są ostatnim ogniwem łączącym człowieka z kosmitami! Należy jej się cześć. To jej zawdzięczamy te cudowne koty. Chwała należy się również Amerykanom, którzy włożyli dużo pracy w odtworzenie drzewa genealogicznego ragdolli.
   I tak oto dzięki nim wiemy, że nasza Elza jest 11 pokoleniem po Josephine. To można sprawdzić. W roku 1981 rozpoczęła się inwazja ragdolli w Europie, a to dzięki Pat Brownsell i Lulu Rowley / hod. „Petit Lu”/. Pat Browsell przeniosła się do ciepłej Hiszpanii i do dzisiaj prowadzi hodowlę „Patriarca”.
   Do Polski pierwsza para ragdolli zawitała dopiero w roku 2001.
 
                                                                    Laura i Denny Dayton oraz ich koty
 
                                  
 
 

                                                                                                                                            do góry